به نام خدای بخشنده مهربان
خیلی وقتا احساس تنهایی می کردم...خیلی وقتا نا امید بودم
این راسته که می گند تا طعم عشق زمینیو نچشی نمی فهمی عشق آسمونی چیه...
مثل خواب می مونه...مثل یه رویای شیرین...وقتی دستای گرمت تو دستمه
وقتی نگاه مهربونت مثل یه خورشید یخای قلبمو وا می کنم...تازه می فهمم دوست داشتن چیه...
الهی شکر...خدایا هزاران مرتبه شکرکه منو عاشق کردی
عاشق یه فرشته مهربون...ممنونم
دلم می خواد حالا که با توام...حالا که از عشقت پرم دیگه حرف نا امیدی نباشه
اصلا مگه وقتی تو هستی جای نا امیدی می شه؟؟؟
دوستت دارم تا....نه دوستی من تا نداره
فقط دوستت دارم
من تو را تا بی کرانها از زمین تا آسمانها دوست دارم می پرستم

|
+| نوشته شده توسط
یه عاشق... در جمعه
1386/08/18
|